Dorośli

 
 

 

Obszary pomocy

trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu satysfakcjonujących relacji z innymi, trudności  w związkach, kryzys emocjonalny, zaburzenia nerwicowe, psycho­somatyczne, depresja, kryzys w sferze zawodowej, trudności wychowawcze, brak poczucia sensu i celu w życiu, uzależnienia (na przykład od środków psychoaktywnych, Internetu, seksu, hazard patologiczny) współuzależnienie, trudność w zrozumieniu samego siebie, przewlekły stres, żal po stracie bliskiej osoby, smutek, przygnębienie, lęk lub złość bez wyraźnego powodu, zaburzenia jedzenia (anoreksja, bulimia, objadanie się), lęki (np. przed wychodzeniem z domu, byciem samemu), obsesje i czynności przymusowe, załamania nerwowe po ciężkim i bolesnym przeżyciu, problemy związane z orientacją seksualną, choroby psychosomatyczne (na przykład bóle głowy, nagłe uderzenia serca z towarzyszącym im lękiem, obniżona, odporność, bóle mięśni, żołądka lub inne problemy gastryczne), niemożność zajścia w ciążę bez wyraźnych przyczyn medycznych, choroby przewlekłe i nowotworowe, psychozy (równolegle do leczenia prowadzonego przez psychiatrę), chęć poznania siebie i własnego rozwoju


Terapia rodzinna

jest to metoda pracy psychoterapeuty z całą rodziną (zazwyczaj z osobami, które mieszkają razem) w celu poprawienia funkcjonowania rodziny jako całości, wyeliminowania działań/zachowań wpływających dysfunkcyjnie na poszczególnych członków rodziny. Terapia ta zakłada, że podłożem trudności
w funkcjonowaniu danej osoby są zaburzone z jakiegoś powodu relacje zachodzące w systemie rodzinnym. Celem spotkań jest odkrycie  czynników zaburzających co  w efekcie daje możliwość poprawy funkcjonowania.Zazwyczaj spotkania odbywają się raz na dwa tygodnie i trwają 1,5 godz. Ta forma terapii zalecana jest szczególnie gdy:
niektóre osoby z rodziny nie potrafią się ze sobą porozumieć,, żyją w otwartym konflikcie (kłótnie o błahe sprawy, niemożność podejmowania wspólnie decyzji, wzajemne niezrozumienie, nieumiejętność komunikowania swoich potrzeb).
kiedy problemy jednego z członków rodziny oddziałują na całą rodzinę, pojawiają się nerwowe sytuacje, ciągle odczuwane jest napięcie , często wybuchają awantury, występują tematy tabu, sekrety rodzinne. Gdy jeden
z członków rodziny cierpi na chorobę przewlekłą mające nie rzadko podłoże emocjonalne, kiedy w rodzinie występuje problem anoreksji, bulimii, różnego rodzaju nerwic, psychoz(szczególnie schizofrenii). Gdy rodzice czują, że tracą dobry kontakt ze swoim dzieckiem, które zamyka się w sobie, popada w niewłaściwe towarzystwo, moczy się w nocy lub zaczynają się problemy w szkole(wagary, złe oceny, naganne zachowanie). Kiedy rodzina znalazła się w życiowym kryzysie i nie potrafi odnaleźć się w tej nowej sytuacji(śmierć w rodzinie, choroba jednej z osób, separacja, rozwód, wyjazd na granicę jednego z rodziców, bezrobocie).


Terapia par
 

adresowana jest do osób będących w stałych związkach,w których relacje przestały być zadowalające. Jeśli masz poczucie, że żyjecie z partnerem obok siebie, że nie umiecie się dobrze komunikować, przestaliście się słuchać i być wrażliwi na swoje potrzeby warto rozważyć tę formę pomocy.

Zadaniem terapii małżeńskiej/partnerskiej jest dotarcie do źródła problemu i rozwiązanie go w sposób satysfakcjonujący obie strony. Nie odbywa się to na zasadzie osądzania kto jest winny, bo zazwyczaj problem w związku jest sumą interakcji obu partnerów, którzy wzajemnie na sobie oddziaływają. Zazwyczaj spotkania odbywają się raz na dwa tygodnie i trwają 1,5 godz.

Konsultacja psychologiczna

 jest to forma kontaktu obejmująca kilka sesji w trakcie których pacjent zgłasza swoje problemy (trudności, dolegliwości ). Wspólna rozmowa z psychoterapeutą ma na celu ustalenie jakiego rodzaju pomocy potrzebuje zgłaszająca się osoba.
W trakcie konsultacji ustalane są zasady uczestniczenia w psychoterapii czy innej formie pomocy oraz cele, których ma ona dotyczyć.

Psychoterapia indywidualna

to cykl regularnych wizyt dla osób, które mają wewnętrzną gotowość do pracy nad sobą oraz odczuwają potrzebę osobistego rozwoju. Wizyty odbywają sie zazwyczaj raz w tygodniu, a proces terapeutyczny trwa od kilku miesięcy (terapia krótkoterminowa) do kilku lat (terapia długoterminowa). Jego długość zależy od rodzaju zgłaszanego problemu oraz charakteru i zakresu wprowadzanych zmian. Warunki współpracy są indywidualnie ustalane między terapeutą a klientem za pomocą kontraktu terapeutycznego.

Interwencja  kryzysowa 

to forma spotkania, której celem jest przywrócenie u pacjenta zdolności do samodzielnego pokonania lub złagodzenia objawów reakcji stresowej, zapobieżenie przejścia kryzysu w stan ostry lub chroniczny. Trwa od 1 do 12 spotkań. Kryzys ma miejsce wtedy, gdy w wyniku zdarzenia losowego lub nowej sytuacji życiowej, człowieka ogrania nadmierny stres, czyniąc go niezdolnym do prawidłowego funkcjonowania. Może przejawiać się dużym napięciem emocjonalnym, poczuciem bezradności, uczuciem przerażenia, rozpaczy lub wrogości, obawą przed utratą kontroli.

Psychoedukacja

ma na celu przekazywanie wiedzy na temat funkcjonowania człowieka w różnych okolicznościach życiowych i warunkach społecznych. Dzięki zdobytej wiedzy na temat trudności napotykanych w życiu możliwe jest zmniejszenie poczucia lęku oraz znalezienie dogodnych rozwiązań. Często używana jest w leczeniu zaburzeń psychicznych, zwykle takich jak depresja, schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa, zaburzenia odżywiania oraz uzależnieniach. W tym przypadku ma ona na celu zmianę zachowań i postaw, a także naukę radzenia sobie z chorobą i zrozumienie jej. Psychoedukacja może być także pomocna przy wszelkiego typu trudnościach wychowawczych czy też trudnościach w kontaktach społecznych.

                                                              

 

Przejdź do:


© 2014 Centrum Balans – diagnoza,terapia
RK CREATIVE DESIGN